یک نصب خوب از لحظهٔ باز کردن جعبهٔ پنل شروع نمی‌شود؛ از چند دقیقه‌ای شروع می‌شود که قبلش در محل قدم می‌زنید و نگاه می‌کنید. هر نصابی که چند بار برای جابه‌جا کردن یک چشمی یا پیدا کردن علت هشدار کاذب به محل برگشته، این را خوب می‌داند. این پنج مورد را قبل از شروع کار در محل چک کنید.
۱. اول راه‌های ورود را پیدا کنید.
از در اصلی شروع کنید، اما همان‌جا نایستید. یک دور کامل دور ساختمان بزنید و هر جایی را که می‌شود از آن وارد شد، روی نقشه یا حتی یک برگه یادداشت کنید:
- پنجره‌هایی که از حیاط، کوچه یا پشت‌بام همسایه در دسترس‌اند؛
- بالکن‌ها و تراس‌ها، به‌خصوص در طبقهٔ اول و دوم؛
- نورگیرها و پاسیوها؛
- درِ پشتی، درِ پارکینگ و درِ انباری؛
- دیوار یا بام مشترک با ملک مجاور.
معمولاً همین ورودی‌های فرعی‌اند که در طراحی جا می‌مانند، چون کارفرما خودش هم کمتر از آن‌ها رفت‌وآمد می‌کند و یادش نمی‌آید درباره‌شان بگوید.
۲. به خود ساختمان نگاه کنید.
جنس دیوار، سقف کاذب، پارتیشن و حتی قفسه‌ها تعیین می‌کنند سیم از کجا برود و سنسور چه چیزی را ببیند. دیوار بتنی برای نصب محکم است ولی معمولاً سیم‌کشی روکار می‌خواهد. پارتیشن شیشه‌ای دید چشمی را محدود می‌کند و یک قفسهٔ بلند وسط انبار می‌تواند نیمی از فضا را از دید سنسور پنهان کند.
برای همین دو ساختمان هم‌متراژ ممکن است طراحی کاملاً متفاوتی بخواهند. اگر قرار است از سنسور بی‌سیم استفاده کنید، جنس و ضخامت دیوارها روی برد رادیویی هم اثر دارد؛ پس فاصلهٔ سنسورهای دور از پنل را همین‌جا در نظر بگیرید.
۳. ببینید آدم‌ها از فضا چطور استفاده می‌کنند.
نقشه نمی‌گوید آدم‌ها کی می‌آیند و کی می‌روند. این را باید از خود کارفرما پرسید؛ چند سؤال ساده که جوابشان تعداد ناحیه‌ها، جای صفحه‌کلید و نوع سنسور را مشخص می‌کند:
- ملک معمولاً چه ساعت‌هایی خالی است؟برنامهٔ فعال‌سازی و حالت‌های سیستم از همین‌جا درمی‌آید.
- رفت‌وآمد روزانه از کدام در است؟صفحه‌کلید و تأخیر ورود و خروج کنار همین در تنظیم می‌شود.
- چه کسانی به ساختمان دسترسی دارند؟برای هر نفر رمز یا ریموت جداگانه تعریف می‌شود.
- آیا شب کسی در ساختمان می‌ماند؟بخش‌هایی که شب باید فعال بمانند، ناحیهٔ جدا می‌گیرند.
- آیا حیوان خانگی وجود دارد؟اگر هست، چشمی مناسب حیوان خانگی و ارتفاع نصب درست لازم است.
- آیا چیدمان فضا در طول روز تغییر می‌کند؟پرده، قفسهٔ متحرک یا کالای انبار ممکن است جلوی دید سنسور را بگیرد.
۴. شرایط محیطی را قبل از انتخاب محل سنسور ببینید.
بیشتر هشدارهای کاذب تقصیر خود سنسور نیست؛ تقصیر جایی است که نصب شده. قبل از اینکه جای چشمی را قطعی کنید، دور و برش را نگاه کنید:
- نور مستقیم خورشید
- منبع گرما؛ کولر، شوفاژ، بخاری
- جریان هوا
- رطوبت
- تغییرات شدید دما
- پرده‌های متحرک
- قفسه و موانع جلوی دید
قبل از اینکه بپرسید «کدام سنسور؟»، بپرسید «این سنسور قرار است در چه محیطی کار کند؟».
۵. حالا محل تجهیزات را انتخاب کنید.
حالا که می‌دانید ورودی‌ها کجاست، ساختمان چه شکلی است و آدم‌ها چطور رفت‌وآمد می‌کنند، جای تجهیزات تقریباً خودش معلوم می‌شود:
- کنترل پنل: جایی امن و دور از دید، که برای سرویس و سیم‌کشی در دسترس باشد. کنار درِ ورودی جای مناسبی برای پنل نیست.
- صفحه‌کلید: کنار مسیر ورود و خروج روزانه، تا کاربر در زمان تأخیر ورود راحت به آن برسد.
- آژیر: بلند، شنیدنی و دور از دسترس دست.
- چشمی‌ها: با میدان دید باز رو به مسیرهای عبور؛ نه رو به پنجره و نه رو به منبع گرما.
قبل از شروع نصب، این پنج سؤال را از خودتان بپرسید.
- راه‌های احتمالی ورود به این محیط کدام‌اند؟
- ساختمان چه چیزی دارد که طراحی را عوض می‌کند؟
- آدم‌ها در عمل چطور از این فضا استفاده می‌کنند؟
- چه چیزی در محیط ممکن است سنسور را به اشتباه بیندازد؟
- با همهٔ این‌ها، پنل، صفحه‌کلید، آژیر و چشمی‌ها کجا بروند و سیم از کجا رد شود؟
این بررسی معمولاً بیشتر از بیست دقیقه وقت نمی‌گیرد، اما همین بیست دقیقه جلوی چند بار برگشتن به محل، جابه‌جا کردن تجهیزات و تماس‌های پشت‌سرهم کارفرما بابت هشدار کاذب را می‌گیرد.
راهکار مناسب برای همین محیط.
برای هر نوع ساختمان، چیدمان پیشنهادی کانفیادو را ببینید: